Τρίτη 24 Ιουνίου 2008

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

1 σχόλιο:

Aurora είπε...

7 ΣΧΌΛΙΑ:

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Γεια σας! 
Επιτρέψτε μου να διαφωνήσω: Η ελληνική δημόσια και ιδιωτική εκπαίδευση σήμερα θα μπορούσε να ήταν μόνο ένα σμπαραλιασμένο κομμάτι της Guernica. Μισό πόδι, ένα κομμένο κεφάλι, π.χ. Τα υπόλοιπα κομμάτια θα μπορούσαν να ήταν άλλοι τομείς της ελληνικής κοινωνίας - εκκλησία, πολιτική, διοίκηση κλπκλπ. 
Λέτε ο Picaso, τελικά, να έκανε προφητική τέχνη;!

Παιδιά, πέρασα απόψε πρώτη φορά μέσω θερσίτη από 'δω και μ' άρεσε. Καλή σας συνέχεια και μην ξεχνάτε να αφήνετε το κλειδί στην πόρτα, μήπως και τρυπώνω κάπου κάπου..

24 ΙΟΥΝΊΟΥ 2008 12:22 Π.Μ.



Νώντας Κατσάρας είπε...

Προφητική τέχνη ο Πικάσο;Χμμμμμμμμ....ναί!Τελικά ναι!Αυτή είναι η δημόσια εκπαίδευση σήμερα,αλλά όχι μόνο η ελληνική,μην απατάσθε..Εντάξει είναι προφανές ότι εδώ λόγω της ελληνικής ιδιοσυγκρασίας επικρατεί μεγαλύτερο χάος,αλλά και όξω απου δώ(που λεν και στο χωριό μου) μη νομίζετε...Στη Γερμανία π.χ είναι έτσι διαμορφωμένο το σύστημα ώστε μόνο το 48% των μαθητών να ΘΕΛΟΥΝ να συνεχίσουν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση,να μην πω μάλιστα πόσοι μπορούν!

24 ΙΟΥΝΊΟΥ 2008 4:00 Π.Μ.



Νάνσυ είπε...

Aurora, απίστευτη αυτή η ανάρτηση. Είναι ζωγραφισμένα στον πίνακα όλα τα σχόλιά μου.
24 ΙΟΥΝΊΟΥ 2008 9:00 Π.Μ.
Anyparktos είπε...
καπως ετσι ειναι η εκπαιδευση .η διαφορα ειναι ομως οτι ο εμφυλιος πολεμοσ ειχε γινει οταν εγινε ι guernika και δν μποροθσε να αλλαξει τιποτα..ομως στη συγκεκριμενη περιπτωση ειναι στο χερι μας να το αλλαξουμε..

24 ΙΟΥΝΊΟΥ 2008 9:44 Π.Μ.



Myrto είπε...

Η ειρωνεία είναι πως στην, πρώην, τάξη μου είχαμε μια αφίσα με την εικόνα του πίνακα...όταν είδα την ανάρτησή σου το θυμήθηκα κατευθείαν...

24 ΙΟΥΝΊΟΥ 2008 10:51 Μ.Μ.



gyristroula2 είπε...

To κατάλαβα αμέσως εγώ το υπονοούμενο, άλλωστε το μάτι του θερσίτη ξεχωρίζει αμέσως εκεί μέσα! Πώς λέμε "έστι δίκης οφθαλμός..." ;

27 ΙΟΥΝΊΟΥ 2008 8:44 Π.Μ.



Διονύσης Μάνεσης είπε...

aurora,
Tο καλοκαίρι των υποσχέσεων έφτασε. Εκεί, στις πλατσουριστές παραλίες και στα δροσερά βουναλάκια, μακρυά από την πραγματικότητα της εκπαίδευσης, μπορούμε να (ξανα)ονειρευτούμε απερίσπαστοι αλλαγές, παρεμβάσεις, λύσεις, ανθρώπους που αγαπάνε κι αγωνίζονται. Και να επιστρέψουμε το Σεπτέμβρη με ένα αφελές, παιδικό, αστήριχτο πείσμα πως όλα θα τ' αλλάξουμε. 
Ε, ούτε έτσι;;
Πέρασα να αποχαιρετήσω, λέω να πάρω προσωρινό διαζύγιο απ' τον πολιτισμό. 
Θα σε ξαναεπισκεφτώ τέλη Αυγούστου ( Ε, καλα, δεν το είπα για απαιλή! :-)) )
Καλήν αντάμωση.

2 ΙΟΥΛΊΟΥ 2008 11:29 Μ.Μ.